در عصر دیجیتال امروز، بسیاری از فعالیت های روزمره ما به دنیای آنلاین منتقل شده است، از خرید و فروش گرفته تا خدمات مالی و ارتباطات اجتماعی. با این حال، همزمان با افزایش استفاده از فضای اینترنت، تهدیدات سایبری نیز به طور چشم گیری رشد کرده است. یکی از انواع خطرات جدی در این زمینه، فارمینگ (Pharming) است که به مهاجمان اجازه می دهد تا کاربران را به وب سایت های جعلی هدایت کنند و اطلاعات حساس آنان را سرقت کنند. در این مقاله، به بررسی دقیق مفهوم فارمینگ، روش های عملکرد آن و استراتژی های مؤثر برای جلوگیری از حملات مربوط به آن خواهیم پرداخت. همچنین، تأکید خواهیم کرد که انتخاب یک وب سایت معتبر با مناسب ترین قیمت طراحی سایت در مشهد و یا سایر شهرهای کشور، می تواند به امنیت آنلاین شما کمک کند. با آگاهی از این تهدیدات و استفاده از روش های پیشنهادی، می توانیم از خود و اطلاعات شخصی مان در برابر فارمینگ و سایر حملات سایبری محافظت کنیم.
فارمینگ چیست ؟
فارمینگ (Pharming) که ترکیبی از دو واژه ی Farming و Phishing است، نوعی حمله سایبری محسوب می شود که در آن هکرها کاربرانی را که به دنبال دسترسی به یک وب سایت خاص هستند، به وب سایت های جعلی دیگری هدایت می کنند. هدف اصلی این افراد از ایجاد این وب سایت های تقلبی، کسب اطلاعات شناسایی شخصی (PII) نظیر گذرواژه ها، شماره حساب ها و دیگر اطلاعات حساس است یا اینکه ممکن است قصد نصب بدافزار بر روی سیستم فرد قربانی را داشته باشند. هکرها معمولاً وب سایت های مرتبط با امور مالی، از جمله بانک ها، پلتفرم های پرداخت آنلاین و فروشگاه های اینترنتی را هدف قرار می دهند تا از این طریق هویت افراد را به سرقت ببرند.
فارمینگ چگونه کار می کند ؟
هکرها برای انجام حملات فارمینگ (Pharming) از دو روش اصلی استفاده می کنند:
1. حملات مبتنی بر بدافزار: در این روش، هکرها یک ویروس یا تروجان (نوعی بدافزار) را از طریق ایمیل برای کاربران ارسال می کنند که پس از دریافت، بر روی سیستم کاربر نصب می شود. این کد مخرب هاست را تغییر می دهد تا ترافیک را از مقصد اصلی دور کند و به جای آن کاربر را به یک وب سایت جعلی هدایت می نماید. در این نوع فارمینگ، با اینکه URL سایت صحیح به طور صحیح وارد می شود، بدافزار کاربر را به سمت وب سایت تقلبی می برد.
2. مسمومیت DNS: در این روش، هکرها با استفاده از تکنیکی به نام DNS Poisoning، اقدام به دستکاری سیستم نام دامنه (DNS) می کنند. در این فرآیند، کاربر به جای ورود به سایت اصلی، به سایت هک شده متصل می شود. پس از اتصال به دامنه مورد نظر، هکر سعی در نصب یک بدافزار بر روی سیستم کاربر یا جمع آوری اطلاعات مهم از او دارد. DNS (Domain Name System) مخفف عبارت «سیستم نام دامنه» است.
با وجود اینکه حمله به سرورهای DNS دشوار است، اما DNS Poisoning به سرعت گسترش می یابد و می تواند قربانیان زیادی را تحت تأثیر قرار دهد و مزایای قابل توجهی برای هکرها به همراه داشته باشد. همچنین، این نوع مسمومیت می تواند به دیگر دامنه ها نیز منتقل شود.
هر ارائه دهنده خدمات اینترنتی (ISP) که اطلاعات را از یک سرور مسموم دریافت می کند، می تواند DNS معیوب را در سرور خود ذخیره کرده و آن را در دستگاه های بیشتری توزیع کند.
خطر اصلی حملات فارمینگ این است که این نوع حملات تنها با حداقل اقدامات کاربر قابل انجام هستند. در حملات DNS Poisoning، حتی اگر کاربر از یک سیستم بدون بدافزار استفاده کند، ممکن است همچنان هدف حمله قرار گیرد.
بسیاری اوقات، حتی با اقدامات احتیاطی مانند وارد کردن دستی آدرس وب سایت یا استفاده از نشانه گذاری های قابل اعتماد، این حملات رخ می دهند. پس از دستیابی هکرها به اطلاعات کاربران، آن ها ممکن است از این اطلاعات برای کلاهبرداری استفاده کرده یا آن ها را در دارک وب به فروش برسانند.
بررسی تفاوت اصلی Phishing و Pharming
به طور کلی، می توان گفت که این دو نوع کلاهبرداری شباهت های زیادی به یکدیگر دارند، اما به هیچ وجه یکسان نیستند.
در حملات فیشینگ (Phishing)، مجرمان سایبری ایمیل هایی را به شما ارسال می کنند که ظاهراً از سازمان های معتبر نشأت گرفته اند. این ایمیل ها حاوی لینک های مخربی هستند که شما را به یک وب سایت نامعتبر هدایت می کنند. در این حالت، با دریافت اطلاعات شخصی، نام کاربری و رمز عبور، مجرمان از این اطلاعات برای مقاصد کلاهبرداری استفاده می کنند.
از سوی دیگر، فارمینگ (Pharming) نوعی فیشینگ است، اما در اینجا کاربر به طور مستقیم فریب نمی خورد. فرآیند فارمینگ شامل دو مرحله است: نخست، هکرها کدهای مخربی را بر روی رایانه یا سرور کاربر نصب می کنند و سپس این کد کاربر را به یک وب سایت جعلی هدایت می کند. در این نوع کلاهبرداری، نیازی به کلیک بر روی لینک اولیه نخواهید داشت و به طور خودکار به وب سایت تقلبی منتقل می شوید.
در فیشینگ، معمولاً از ایمیل های فریبنده، رسانه های اجتماعی یا پیام های متنی استفاده می شود که از شما درخواست اطلاعات مالی می کنند. اما در فارمینگ این گونه نیست و به همین دلیل به آن فیشینگ بدون فریب نیز می گویند.
به طور کلی، فارمینگ خطرناک تر است زیرا می تواند تعداد زیادی سیستم را بدون آگاهی و اقدام کاربران آلوده کند. اما به دلیل پیچیدگی فرآیند، این نوع حملات برای مهاجمان کمتر رایج هستند.
نشانه های Pharming
احتمالاً تا الان نگران شده اید و می خواهید بدانید که آیا شما هم قربانی این حملات شده اید یا نه. در ادامه، به مواردی اشاره می کنیم که اگر با آن ها مواجه شوید، ممکن است نشان دهنده قربانی شدن شما باشد:
اگر شک دارید که ممکن است قربانی این حملات شده اید، اقداماتی که در زیر آورده شده را انجام دهید:
روش های محافظت در برابر حملات Pharming
بسیاری از پلتفرم ها این امکان را برای شما فراهم کرده اند که احراز هویت دو مرحله ای داشته باشید. این کار می تواند هک کردن حساب شما را دشوارتر کند و به همین دلیل گزینه مناسبی محسوب می شود.
سخن پایانی
در این مقاله به طور جامع به مفهوم فارمینگ (Pharming) پرداخته ایم و یاد گرفته ایم که این روش مشابه فیشینگ است، جایی که هکرها ترافیک سایت را دستکاری کرده و اطلاعات حساس را به سرقت می برند. هدف این است که یک وب سایت جعلی ایجاد کنند و کاربران را به آن هدایت نمایند، در حالی که از آسیب پذیری های DNS سوءاستفاده می شود